Een lintworm

De dokter kijkt bedenkelijk naar het armetierige mannetje en zegt:
“Ga maar op de onderzoekstafel liggen.”
De dokter neemt een zaklampje en kijkt de man in zijn achterste.
“Tja meneer, dat vereist een harde aanpak.”
De arts loopt naar de achterkamer en komt na 5 minuten terug met een appel en een koekje. Hij schuift de appel met enig geweld in de man zijn achterwerk, wacht vervolgens 5 minuten en stopt het koekje er achteraan.
“Zo meneer, herhaalt u dat de hele week en komt u vrijdag maar terug!”
De man vertrekt met gemengde gevoelens huiswaarts.
“Als dat maar goed gaat,” denkt hij.

Hij houdt zich strikt aan het recept en herhaalt de procedure dagelijks. Die vrijdag is hij terug bij de dokter.
“Zo meneer, alles goed gegaan?” vraagt de dokter.
“Jawel,” zegt de man, “maar ik ben geen gram bijgekomen, dokter!”
De dokter laat de man wederom plaatsnemen op de onderzoekstafel.
“Dat is een goed teken,” stelt de arts de man gerust.
“Wacht u even, ik ben zo terug.”
De dokter vertrekt weer richting achterkamer om vrij kort daarop weer terug te keren met een appel en een honkbalknuppel! De man wordt ietwat wit om zijn neus en zegt:
“Dokter, ik…….,” waarop de dokter de man tot stilte maant. De arts schuift de appel in de man zijn achterwerk en gaat rustig zitten wachten. Komt na 5 minuten de lintworm naar buiten en die zegt:
“He joh, waar blijft mijn koekje?!”
MEP!!