Een ATV-dag

Wie moet er dan bij de poort staan?”

“Ja dat is ook lekker”, zegt Petrus, “iedereen heeft tegenwoordig ATV dus ik wil ook een dag vrij. En dat bij die poort staan stelt niet zoveel voor hoor, daar kun jij toch ook wel een dagje staan?”

Jezus twijfelt wel even, want hij bezit een zodanige hiërarchische positie dat dat toch eigenlijk niet kan, Jezus bij de hemelpoort. Maar hij vindt toch ook wel dat Petrus eens een vrije dag mag hebben. “Nou OK”, zegt Jezus, “dat is goed dan, jij mag een dagje vrij, ik ga bij de hemelpoort staan. Maar wat moet ik doen?”

“Heel simpel”, zegt Petrus, “iemand overlijdt en komt bij de poort, je vraagt zijn of haar naam, je kijkt in het boek en daar staat of hij of zij naar binnen mag of naar de hel moet.”

“Goed”, zegt Jezus, “afgesproken, jij bent nu vrij vandaag.” Jezus staat daar bij de hemelpoort en er komt een oude man aan. Jezus vraagt: “Zegt u het maar, wat is uw naam?”

“Tja” zegt de oude man, “ik ben al zo oud, dat weet ik niet meer.”

“Nou dat is lekker,” denkt Jezus, “mijn eerste ‘klant’ en die weet zijn naam niet meer. En daar moet ik toch achter zien te komen. Ik probeer het wel uit te zoeken.”

“Wat weet u nog wel dan, meneer?”, vraagt Jezus.

“Ik herinner me dan ik 2000 jaar geleden al geleefd heb”, zegt de oude man.

“Zo zo”, denkt Jezus eerst nog, “en wat bent u dan geweest voor uw beroep?”

“Ik was timmerman”, zegt de man, “en ik heb een hele beroemde zoon gehad.”

“Oh…,” denkt Jezus en krijgt zo’n beetje een vermoeden.

“Jaha”, zegt de man, “zo’n beroemde zoon dat er een boek over hem geschreven is. En dat boek werd zo beroemd dat het is verschenen in alle talen van de wereld en in alle landen van de wereld.”

“Nou zeg,” denkt Jezus, “dat is Jozef, mijn vader!” Dus Jezus roept uit: “PAP!”

Waarop de man roept: “Pinokkio!”